Bewonersverslagje

 

Hieronder een verslagje van een blije ervaring van een van de huidige bewoonsters van de woongroep:

Mijn man en ik zijn geboren in Zeist en later verhuisd. Maar we hadden ons voorgenomen om weer terug te gaan na mijn man zijn pensionering in juni 2010.

Helaas overleed mijn man in februari 2010. Mijn gedachten waren al snel… ik wil terug naar mijn geboortedorp.

In de Nieuwsbode had mijn schoonmoeder een artikel gelezen over een Woongroep voor Ouderen in Zeist, inschrijving vanaf 55 jaar. Ze zei dat is echt wat voor jou. Ik heb direct contact opgenomen.

In augustus 2010 ben ik op de koffie geweest en had daarna een gesprek met de introductie-commissie. Dat voelde heel fijn. In september werd ik aangenomen als aspirantlid.

Omdat ik direct wat meer contact wilde ben ik in 2011 naar Zeist verhuisd. De volgende periode ging ik vaak op de koffie en nam deel aan de gezamenlijke maaltijd, één keer per maand.

Het voelde als een warme deken als ik daar kwam, en zo leerde iedereen mij ook kennen.

Toen er in 2013 vanwege een overlijden een flat leeg kwam kreeg ik een bericht of ik in aanmerking wilde komen. Daar hoefde ik niet over na te denken.

Wat was ik blij en verrast dat ik hem kreeg.

Nu woon ik hier 4 jaar en het is nog steeds heel fijn.

Uiteraard ben ik ook wat meer gaan doen in de groep.

Je woont echt op jezelf, maar kan altijd op iemand rekenen en het voelt veilig.

Er moet niets maar ik neem graag deel aan diverse activiteiten.

In 1948 ben ik hier geboren zelfs op ongeveer deze plek, ik hoop hier voor altijd te blijven wonen!